Sala Kameralna Pałacu w Karolinie, Otrębusy, ul. Świerkowa 2

godz. 20.00

21/11/2019

Bezpłatne wejściówki do odbioru w kasie Zespołu „Mazowsze". Liczba miejsc ograniczona!

Najpiękniejsze renesansowe włoskie utwory wielogłosowe w wykonaniu Mazowsza"!

Madrygały królowały w europejskiej muzyce wokalnej od XIV do początku XVII wieku. Narodziły się  w renesansowej Italii, by stać się ostatecznie jedną z najważniejszych świeckich form muzycznych ówczesnej Europy.

Wykonywane były przez kilku – od dwóch do sześciu – śpiewaków, najczęściej siedzących przy stole, często z akompaniamentem lutni, albo też a capella, a ich istotę stanowiło jak najlepsze, jak najkunsztowniejsze i jak najdokładniejsze oddanie poetyckiego przekazu w muzyce. Pisane były do uwtorów największych ówczesnych poetów, m.in. Petrarki i Tassa. Ambicją kompozytorów madrygałów było wydobycie poprzez muzykę poetyckiej esencji tekstu,  jak najściślejsze zespolenie tekstu poetyckiego z żywiołem muzycznym. Każde drgnienie emocji musiało znaleźć odzwierciedlenie w dźwiękach.

Madrygały to utwory polifoniczne. Emocje musiały więc zostać w nich rozpisane na wiele głosów. Opowieść o rozlicznych stanach duszy rozgrywała się w dialogu. A ponieważ musiały one jak najtrafniej oddawać skreślone przez poetów słowa, dwiema ważnymi cechami tych muzycznych miniatur były ilustracyjność – „malarstwo" dźwiękowe (imitazione della natura) i opisowość (imitar le parole).

Barwna historia

W historii madrygału wyodrębniane są trzy fazy. Wczesna – do roku 1550; klasyczna – do roku 1580; późna – gdy madrygał wchodzi już w wiek XVII i otwiera nową epokę w dziejach muzyki.

Z początku madrygał jest formą dość prostą. W końcowej fazie rozwoju, w czasach późnego renesansu, kiedy rozkwita przede wszystkim w Wenecji, staje się formą kunsztowną i wyrafinowaną, szczególnym, wysublimowanym rodzajem myślenia kompozytorskiego – jak pisze w eseju poświęconym madrygałom Bohdan Pociej. 

Do największych twórców madrygału zaliczani są Cipriano de Rore, Orlando di Lasso, Andrea Gabrieli, Giovanni Pierluigi da Palestrina, Luca Marenzio, Gesualdo da Venosa i Claudio Monteverdi. Utwory te pisali także Adrian Willaert, Philippe Verdelot Costanzo Festa, Jacob Arcadelt.

„Historia madrygału, zwłaszcza renesansowego, charakteryzuje się szczególną barwnością, osobliwą dynamiką, dramatycznością i przypomina pod tym względem późniejsze dzieje opery. Żadna bodaj z form muzyki wieków dawnych nie została w tym stopniu, co madrygał, przeniknięta pierwiastkiem humanitas: odczuciem piękna ludzkiego świata, duchem kultury, sztuką. Żadna też – przed operą – nie była tak dogłębnie inspirowana mową urzeczywistnianą w dialogu” – pisze Bohdan Pociej w eseju poświęconym madrygałowi w portalu meakultura.pl.

Więcej

do góry